wybierz język:
pl en de ru gr sk nl fr uk hu hr es ua it ro zh ar bg da cs lv ja
 
 
 Strona główna   Obiekty   Opinie   Przewodniki   Foto galerie   Kalendarz   Dyskusje   Wiadomości   
                 
Przewodniki
 Katedra św. Rufina (San Rufino) w Asyżu,  Włochy,  Umbria,  Asyż

To XII wieczna romańska katedra, w której ochrzczono św. Franciszka i św. Klarę.


 
 Kościół św. Klary w Asyżu,  Włochy,  Umbria,  Asyż

Kościół św. Klary znajduje się po drugiej stronie miejscowości Asyżu, idąc dalej z placu Piazza del Comune. Bazylika św. Klary jest w stylu gotyckim, wzniesiona w latach 1257-65 na miejscu starego kościoła św. Jerzego. Architektoniczna forma budowli przypomina kościół górny św. Franciszka. Jest to trójnawowy kościół z transeptami wieloboczną apsydą kończącą nawę środkową. Obok apsydy znajduje się wysoka dzwonnica. Fasada budowli ozdobiona jest pasami różowego kamienia wydobywanego z góry Subasio. Rozeta nad portalem i witraże zostały odbudowane w czasach współczesnych. Zewnętrzne łuki przyporowe dobudowań pod koniec XIV wieku. Do kościoła przylegają kaplice: Kaplica Ukrzyżowania - z zabytkiem krucyfiksem z XII wieku, przeniesionym z kościoła św. Damiana, Kaplica Najświętszego Sakramentu - ozdobiona freskami szkoły Giotta, na miejscu dawnego kościoła św. Jerzego. Na ścianach transeptu i sklepienia zachowały się freski z XIII i XIV wieku. Są to sceny z Nowego i Starego Testamentu. Na ścianach lewego ramienia transeptu znajdują się także sceny z życia św. Klary. Nad głównym ołtarzem zawieszono krzyż namalowany przez artystę z Umbrii. Pierwotnie w starej świątyni pochowano św. Franciszka i św. Klarę. Jednym z najcenniejszych zbiorów w Bazylice św. Klary jest bizantyjski krzyż w ołtarzu głównym, z którego Chrystus miał przemówić do św. Franciszka. W podziemiach Bazyliki św. Klary znajduje się przezroczysta krypta św. Klary. Jej zwłoki nie ulegały rozkładowi przez setki lat, co uznano za cud. W ostatnich latach z niewiadomych przyczyn twarz świętej uległa zniszczeniu i zastąpiono ją maską. Wychodząc z Bazyliki św. Klary, warto skierować się w lewą stronę i podziwiać piękną panoramę na Apeniny. Na środku przez bazyliką św. Klary znajduje się fontanna, przy której zbierają się pielgrzymi. Po prawej stronie wyjścia z Bazyliki św. Klary znajdują się kamienice z licznymi sklepikami, kawiarniami, restauracjami i lodziarniami (gelatino). Warto stąd wejść w jedną z uliczek i udać się w górę w kierunku górującego nad Asyżem zamkiem Rocca Magiore.


 
 Kościół św. Damiana w Asyżu,  Włochy,  Umbria,  Asyż

Kościół pochodzi z VI wieku. Z miejscem tym związany jest jeden z cudów w życiu św. Franciszka, bo właśnie tutaj wiszący na walącej się ścianie krucyfiks przemówił do św. Franciszka: „Idź i napraw mój dom". Św. Franciszek sprzedał majątek ojca i za te pieniądze odbudował kościół, a w pobliżu zbudował klasztor klarysek. W tym miejscu stworzył też swoje dzieło „Pochwała stworzenia". Nad ołtarzem znajduje się kopia cudownego Krucyfiksu, którego oryginał przechowywany jest w kościele św. Klary. W niewielkiej apsydzie znajduje się mały drewniany chór z XVI wieku oraz fresk przedstawiający Matkę Boską z Dzieciątkiem. Św. Damiana. Św. Rufina.


 
 Kaplica Porcjunkula w Santa Maria deglia Angeli,  Włochy,  Umbria,  Asyż

Porcjunkula to kaplica pod wezwaniem Matki Bożej Anielskiej, którą św. Franciszek w XIII wieku otrzymał w darze ode benedyktynów i odbudował. Znajduje się ok. 3 km od Asyżu, rodzinnej miejscowości św. Franciszka w Santa Maria deglia Angeli. Kościół po śmierci św. Franciszka stał się miejscem jego kultu. W okolicy powstały szałasy pierwszych naśladowców św. Franciszka. Dzisiaj kościółek znajduje się w środku Bazyliki Santa Maria deglia Angeli (Bazylice Matki Bożej Anielskiej).


 
 Bazylika Santa Maria deglia Angeli,  Włochy,  Umbria,  Asyż

Bazylika Matki Bożej Anielskiej i Porcjunkula zostały zbudowane w pobliżu Asyżu na polecenie papieża Piusa V w latach 1569-1679 w miejscowości Santa Maria deglia Angeli. W 1909 roku kościół został podniesiony do rangi Bazyliki Patriarchalnej przez Piusa X. Trójnawowa budowla o długości 126 m, szerokości 65 m i wysokości 75 m została zaprojektowana przez architekta Galeazzo Alessi z Perugii tak, aby w środku znalazł się malutki kościółek pochodzący z X wieku nazywany Porcjunkula (Cząsteczka). Swój obecny wygląd fasada bazyliki zawdzięcza pracom podjętym pod koniec XVIII wieku i w czasach późniejszych. W 1832 roku po trzęsieniu ziemi fasadę odbudowano w stylu klasycystycznym zgodnie z projektem Polettiego, a następnie przebudowano w 1923 po kolejnych uszkodzeniach trzęsieniem ziemi według projektu Cezarego Bazazni. Na szczycie fasady umieszczono figurkę Matki Boskiej Anielskiej z pozłacanego brązu.


 
 Bazylika św. Franciszka w Asyżu,  Włochy,  Umbria,  Asyż

Bazylika św. Franciszka leży na obrzeżach miejscowości Asyż. Oddziela ją od centrum duży, przestronny plac, częściowo pokryty trawnikiem - Piazza Superiode di San Francesco, na którym znajduje się spiżowy pomnik św. Franciszka na koniu w rynsztunku bojowym. Jego ubiór związany jest z jego uczestnictwem w wojnie z Perugią, podczas której został zniewolony na ponad rok, a potem uwolniony ze względu na zły stan zdrowia. Po minięciu ogromnego placu stajemy przed drzwiami surowej gotyckiej bazyliki zbudowanej w latach 1228-53 na Wzgórzu Piekielnym, czyli miejscu, w którym wykonywano wyroki śmierci. Wzgórze to zostało podarowane zakonowi przez mieszkańca Asyżu, Szymona Pucciarellego. Reguła zakonu nie pozwala na posiadania dóbr, dlatego teren ten już od 1228 roku stanowi własność Watykanu. Dzień po kanonizacji św. Franciszka, w dniu 17 lipca 1228, papież Grzegorz IX poświęcił miejsce budowy i zmienił nazwę wzgórza na Wzgórze Rajskie. W 1238 zakończono pierwsze prace nad budową bazyliki, konwentu i dzwonnicy w stylu romańskim. Klasztor powstawał równolegle z budową kościoła. Nazwa konwent została przyjęta w 1300 roku. W 1230 roku przeniesiono ciało św. Franciszka do kościoła dolnego i pochowano je w krypcie pod ołtarzem głównym. Wchodzimy do tzw. kościoła dolnego. We wnętrzu zachwycają nas liczne freski i zdobienia nawiązujące do życia św. Franciszka. Najbardziej rzuca się w oczy freski w transepcie - dzieło florenckiego mistrza Cenni di Pepo (Cimabuego) pokazujący św. Franciszka, freski mistrza szkoły pizańskiej - Giunta Pisano, rzymskiej - Jacopo Torriti, Pietro Cavalini, Filippo Rusuti oraz sienejskiej - Pietro Lorenzetti i Simone Martini oraz florenckiego mistrza Giotto, którego część jest kwestionowana lub sporna. Gotycko - romański kościół zaprojektował zakonnik i architekt Eliasz Bonbarone. W górnym kościele znajdują się freski Giotto di Bondone, najprawdopodobniej ucznia Cimabuego przedstawiające epizody z życia świętego. W XIV i XV wieku bazylika została rozbudowana. Ostateczny kształt bazyliki został nadawany w latach 1474-1476 przez papieża Sykstusa IV. W 1997 roku, 8 września Bazylika św. Franciszka została znacznie zniszczona przez trzęsienie ziemi, a skutki były na tyle poważne, że uległo zniszczeniu sklepienie bazyliki z cennymi freskami. Podczas trzęsienia zginęło 4 zakonników, w tym Polak. Bazylika dzięki środkom pochodzącym od darczyńców z całego świata została odbudowana, niestety część fresków nie odtworzono. Każdy darczyńca zakupił sobie cegiełkę ze swoim nazwiskiem i miejscowością, z której pochodzi. Cegiełki wykorzystano na aleję wiodącą na wzgórze Asyżu. W 2000 roku bazylika i inne zabytki franciszkańskie zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.


 
 Bazylika św. Antoniego w Padwie,  Włochy,  Wenecja Euganejska,  Padwa

Jest to największy kościół w Padwie. Wewnątrz po lewej stronie znajduje się biała kaplica z grobem św. Antoniego Padewskiego (Antoniego z Padwy). Mimo licznych pielgrzymek z całego świata bazylika nie posiada statusu głównego kościoła w Padwie, zwana jest przez Włochów „Il Santo" czyli „święta". Dzisiejszy zewnętrzny wygląd bazyliki jest efektem trzech rekonstrukcji dokonanych w latach 1238-1310. Za życia św. Antoniego znajdował się tu pierwotnie kościół Santa Maria Mater Domini, który dzisiaj pełni funkcję kaplicy Madonna Mora we wnętrzu rozbudowanej bazyliki. Obok kościoła w 1229 roku został założony zakon braci, prawdopodobnie przez samego św. Antoniego. Po śmierci św. Antoniego w 1231 roku w Arcelli, na północy miasta, gdzie mieścił się Klasztor Sióstr Klarysek, ciało jego zostało złożone zgodnie z jego wolą w kościele Santa Maria Mater Domini. Wnętrze bazyliki ze względu na ciągłą rozbudowę jest bardzo zróżnicowany, trudno mówić o dominującym stylu. Stylowo bazylika jest podzielona na dwie części: nawową i absydową, nie tylko przez obecność licznych fresków w transepcie, ale przede wszystkim na odmienność typologiczną gotyku. Część nawowa jest przestronna, otoczona galerią, która okrąża również transept.


 
 Bazylika św. Jana na Lateranie w Rzymie,  Włochy,  Lazio,  Rzym

Bazylika św. Janów na Lateranie, znana błędnie jako bazylika św. Jana jest poświęcona dwóm świętym - Janowi Chrzcicielowi i św. Janowi Ewangeliście. Obecnie powinniśmy używać nazwy: Arcybazylika Najświętszego Zbawiciela św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty na Lateranie. Bazylika jest jedną z czterech papieskich w Rzymie.
Lateran - zespół pałacowo-kościelny w Rzymie, zbudowany w IV wieku przez cesarza Konstantyna Wielkiego na gruntach rodziny Lateranów. Wówczas to powstał kościół pod wezwaniem Chrystusa Zbawiciela, później przemianowywany dwukrotnie na kościół św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty. Przebudowany pałac Lateranów oraz kościół cesarz podarował papieżom, którzy rezydowali tam do 1308, kiedy to siedzibą papieską został Watykan. W 1308 roku pałac i kościół spłonęły, zostały jednak odbudowane, a arcybazylika św. Jana na Lateranie jest katedrą papieską.
W Pałacu na Lateranie odbyło się pięć Soborów laterańskich.
Fasada głównego wejścia do bazyliki została zaprojektowana w XIII wieku przez Alessandro Galilei w stylu klasycznym. Na gzymsie widoczny jest napis: „Onmius Ecclesiarrum Urbis et Orbis Mater et Caput" - „Matka i Głowa wszystkich kościołów miasta i świata". Jest to nawiązanie do roli, jaką odgrywa ten kościół, będący jednocześnie katedrą papieży. Fasadę wieńczy piętnaście figur o wysokości 7 m przedstawiających doktorów kościoła z rzeźbą Chrystusa ustawioną w centralnej części.
Na Lateranie odbył się IV sobór laterański. Sobór laterański IV miał miejsce w 1215 r. w Rzymie, na Lateranie. Sobór zapowiedział papież Innocenty III w 1213 r., który przedstawił sprawy, którymi sobór miałby się zająć. Były to: odzyskanie Ziemi Świętej, reforma powszechna Kościoła, wykorzenienie herezji i ogólne dobro chrześcijan. Na obrady soborowe zjechali biskupi, opaci, przedstawiciele kapituł katedralnych i wielcy mistrzowie zakonów, w tym św. Franciszek z Asyżu. Uroczyste rozpoczęcie odbyło się 1 listopada 1215 r. Sobór odbył 3 posiedzenia w dniach 11, 20, 30 listopada. Uchwalił przeszło 70 dekretów, z czego 59 weszło do zbioru Prawa Kościelnego. Owocem soboru były następujące ustalenia:
- krucjata - ogłoszono obowiązek jej zwołania, na jej cele uchwalono podatek pobierany przez 3 lata,
- Chrystus jest obecny w Eucharystii realnie pod postacią chleba i wina przez przeistoczenie (transsubstancjacja),
- powstanie brewiarza w oparciu o oficjum kaplicy papieskiej,
- potępienie waldensów i katarów,
- zwalczanie herezji,
- spowiednik za wyjawienie wyznanego grzechu miał być usunięty z urzędu i odbywać pokutę do końca swoich dni w klasztorze,
- sakrament małżeństwa - nakazał głoszenie zapowiedzi przedślubnych i zabronił małżeństw tajnych,
- zobowiązanie wiernych do spowiadania się przynajmniej raz w roku,
- sprawa kultu relikwii - komu powinno się oddawać cześć, ma być ustalone przez Kościół,
- określenie obowiązków biskupów: (wizytowanie diecezji, zwoływanie synodów, nadawanie beneficjów kościelnych, kaznodziejstwo, kształcenie księży - przy każdej katedrze powinny być szkoły katedralne, obowiązkowe kazania, wolne i kanoniczne wybory biskupów),
- Żydzi i muzułmanie, mieszkający wśród chrześcijan, zobowiązani zostali do noszenia wyróżniających ich oznak (żółte naszywki i żółte czapki),
- chirurgia jako dział nauki została całkowicie odłączona od Medycyny - duchowni nie mogli się nią już zajmować.
- zakazano sądów bożych w sprawach o herezję.


 
 Bazylika Sacre-Coeur,  Francja,  Ile de France,  Paryż

Bazylika Sacre-Coeur (Bazylika Świętego Serca) jest jedną z najlepiej rozpoznawalnych budowli w Paryżu. Znajduje się na wzgórzu Montmartre, na najwyższym naturalnym wzniesieniu miasta. Idea zbudowania bazyliki narodziła się po wojnie francusko-pruskiej w 1870 r., która, jak zresztą prawie każda wojna, pochłonęła wiele ofiar. W odpowiedzi na konkurs projektów, przysłano ich 78, najlepszy okazał się ten autorstwa Paula Abadie. Niestety Abadie zmarł w 1884 r., podczas trwania prac budowlanych. Koszty budowy opiewały na sumę 40 milionów franków francuskich, pokryły je środki głównie z pożyczki narodowej. Prace przedłużały się od 1875 aż do 1914 r., a bazylikę poświęcono dopiero po zakończeniu pierwszej wojny światowej.

Sacre-Coeur zbudowano z trawertynu, odmiany wapienia, wydobytego w Chateau-Landon w departamencie Seine-et-Marne. Ponieważ kamień stale wydziela kalcyt, bazylika pozostaje biała mimo niesprzyjającym opadom atmosferycznym i zanieczyszczeniom. Architektura przywodzi na myśl budowle Bizancjum, elementy nawiązują także ściśle do francuskiej tradycji i historii. Przykładami na to są pomniki Joanny d'Arc i Ludwika IX. W Sacre-Coeur znajduje się także jedna z największych mozaik świata, przedstawiająca Chrystusa. Kolejnym naj- jest dzwon Savoyarde o masie 19 ton, jeden z większych tego typu obiektów na świecie. Z kopuły rozciąga się piękny widok na francuską stolicę.

 


 
 Katedra La Almundena,  Hiszpania,  Madryt,  Madryt

Kościół budowany był przez ponad 100 lat, z zewnątrz w stylu neoklasycznym, wewnątrz neogotyckim. Jest to jedyna konsekrowana katedra poza Rzymem, dokonana przez papieża Jana Pawła II .


 
  następna strona 
  Rodzaje Przewodniki :
Wybierz rodzaj przewodnika który chcesz przeczytać :
ciekawostki
inne
jaskinie
most
muzeum
obiekty sakralne
osoba
parki
praktyczne informacje
przewodnik
rzeka
sanktuaria
stacja narciarska
targ
transport
trasy turystyczne
zabytki
zamki i pałace
zbiorniki wodne
zwiedzanie miasta

 

  Regiony :
Wybierz region o którym poszukujesz informacji :
Albania
Andora
Bułgaria
Chorwacja
Czechy
Francja
Grecja
Gruzja
Hiszpania
Irlandia
Malezja
Malta
Monako
Polska
Słowacja
Słowenia
Sri Lanka
Tunezja
Tunezja Djerba
Turcja
Węgry
Wielka Brytania
Włochy
Wyspa Wielkanocna

Aktualnie serwis posiada 12641 zarejestrowanych obiektów, z czego 2189 posiada uzupełniony opis.
24trips.com Ltd. United Kingdom, 5 London Road, London SW17 9JR, Registred no.: 07670843
Biuro w Polsce: +48 33 813-90-00, +48 509 878 000
www.24trips.com e-mail: poland@24trips.com